علت قطعی ناروانی گفتار هنوز مشخص نیست؛
«لکنت» پدیده ای ناشناخته در کمین کودکان/ علائم و راه‌های درمان را بهتر بشناسیم.

لکنت بیماری نیست بلکه اختلالی چند وجهی است که فرد را در ابعاد ارتباطی، اجتماعی، عاطفی و حتی روحی روانی نیز درگیر میکند. میزان شیوع این اختلال در جمعیت ۱% و نسبت ابتلای جنس مذکر به مونث ۴ به ۱ است.

علت قطعی ناروانی گفتار هنوز کشف نشده است ولی به گفته دکتر گیتار یکی از متخصصین حوزه ناروانی گفتار و لکنت، احتمالا به علت نقص های ظریف عصب شناختی در سیستم گفتاری فرد ظاهر می شود که بویژه تحت تاثیر استرس و اضطراب، خود را بیشتر نمایان می سازد.

علائم آن نیز بیشتر شامل تکرار، کشش، قفل شدگی و به میان پرانی صداها می باشد. سن بروز لکنت معمولا ۳ الی ۷ سال و مقارن با زمانی است که گفتار کودک شبیه به گفتار بزرگسال میشود.

نکته مهم این است که در بعضی از کودکان در بازه سنی ۳ تا ۵ سال، علائمی مشابه لکنت ایجاد می شود که جزئی از روند طبیعی رشد گفتار بوده و از آن بعنوان ناروانی طبیعی گفتار یاد میشود.

شایان ذکر است که حدود ۸۰% افراد دارای لکنت با افزایش سن در حدود دوره نوجوانی بهبود خودبخودی می یابند که در این میان افراد زیر شانس بیشتری دارند :
۱- دخترها
۲-کسانی که سابقه فامیلی از مشکل فوق را ندارند.
۳-افرادی که خود و یا مراقبانشان شخصیت های اضطرابی ندارند.
۴-اشخاصی که اختلالات گفتاری دیگری همراه با لکنت ندارند.
۵-افرادی که به گفتاردرمانی مراجعه می کنند