لکنت زبان یکی از اختلالات گفتاری شایع در کودکان است. اما آنچه اغلب نادیده گرفته می‌شود، نقش واکنش اطرافیان در شدت گرفتن یا کاهش این اختلال است.

در این مطلب، به ۵ جمله‌ای اشاره می‌کنیم که گفتن آن‌ها می‌تواند اثرات منفی عمیقی بر کودک لکنت‌دار داشته باشد.

❌ ۱. «زودتر بگو دیگه، وقت ندارم!»
لکنت ارتباطی با هوش یا سرعت فکر کردن ندارد. کودک نیاز دارد با آرامش و بدون عجله صحبت کند. این جمله، اضطراب کودک را افزایش داده و لکنت را تشدید می‌کند.

❌ ۲. «چرا این‌قدر مِن‌مِن می‌کنی؟»
تحقیر یا تمسخر آشکار یا پنهان، باعث کاهش اعتمادبه‌نفس کودک می‌شود. لکنت را نمی‌توان با فشار یا خجالت درمان کرد، بلکه با درک و پذیرش می‌توان به کودک کمک کرد.

❌ ۳. «نفس بگیر، درست بگو!»
برخلاف تصور رایج، لکنت همیشه به دلیل مشکل در تنفس نیست. این جمله بار منفی دارد و به کودک القا می‌کند که «اشتباه» حرف می‌زند. در حالی‌که گفتار مهارتی است که باید با تمرین و حمایت شکل بگیرد.

❌ ۴. «تو نمی‌تونی مثل بقیه درست بخونی؟»
مقایسه‌ی کودک با دیگران، او را درگیر حس ضعف، شکست و بی‌ارزشی می‌کند. این حس می‌تواند او را از شرکت در فعالیت‌های کلامی دلسرد و منزوی کند.

❌ ۵. «وای چقدر کند حرف می‌زنی...»
این جمله باعث می‌شود کودک احساس کند آزاردهنده یا بی‌ارزش است. در نتیجه، ممکن است از حرف زدن منصرف شود و سکوت را ترجیح دهد؛ که این موضوع درمان را دشوارتر می‌کند.

💡 چه باید کرد؟
✅ به کودک فرصت بدهید تا جمله‌اش را کامل کند
✅ با نگاه و توجه واقعی به او گوش دهید
✅ از گفتاردرمانگر راهکارهای حمایت کلامی را یاد بگیرید
✅ به جای عجله، به کودک احساس امنیت بدهید

📌 لکنت قابل درمان است، به شرطی که اطرافیان به‌درستی با آن برخورد کنند.
اگر کودک شما یا اطرافتان با لکنت دست و پنجه نرم می‌کند، می‌توانید با مراجعه به متخصص گفتاردرمانی مسیر درمان را هموارتر کنید.